Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen

vrijdag, mei 07, 2010

Verkiezingen 2010: thema's of koppen?

Invloed

Siegfried Bracke gaat naar eigen zeggen in de politiek uit 'ergernis'. Sta me toe het ergerlijk te vinden dat hij meteen een 'verkiesbare plaats' krijgt aangeboden. Dat wil zoveel zeggen als dat de N-VA hem een parlementzetel aanbiedt, nog voor de kiezer zich heeft uitgesproken. Zoiets noem ik geen eerlijke verkiezingen. De vraag is dus: had Bracke die stap ook gezet als hij lager op de lijst was terechtgekomen, waarom niet als lijstduwer? Dan zou de kiezer bepalen of hij in het 'pluche' mag gaan zetelen. Het zou zo'n overstap naar de politiek alleszins geloofwaardiger maken. Voor de heer Anciaux en mevrouw Lieten maak ik me overigens dezelfde bedenking. Waarom zo hoog op de lijst en waarom is het in verkiezingslogica 'evident' dat daar geen andere waardevolle mensen een plaats krijgen? Wat is daar democratisch aan?

Ivan De Vadder schrijft in zijn boek zeer terechte kritiek. Hij heeft zijn werk als journalist gedaan en blijft dat doen. Hij bewijst daarmee dat iedereen aan politiek kan doen vanuit zijn vakgebied, zonder meteen het recht op een 'zitje' op te eisen en zelfs zonder partij te kiezen, bijvoorbeeld door je uit te spreken voor democratische principes en fatsoen.

Mensen die zichzelf relevant vinden in de politiek, zijn niet relevant. Mensen die voor zichzelf bepaalde principes hanteren en zich daaraan houden, zijn relevant, binnen de politiek, maar ook daarbuiten.

En voor we het over Vlaamse eisen en Vlaamse principes hebben, moeten we ons eerst eens indenken hoe we zouden reageren als we in een andere situatie waren geboren. Zouden we dan ook zo brullen? Of harder, want er is groter onrecht in de wereld dan wat 'de gemiddelde Vlaming' op z'n bord krijgt.

Let wel, ik schrijf de 'gemiddelde' Vlaming. Want het is juist door het gebrul van enkelen, dat grote onrechtvaardigheden zoals armoede en werkloosheid ondergesneeuwd raken, ondergronds blijven en zich verspreiden als een Mexicaanse olievlek.

zaterdag, juli 11, 2009

Groene oppositie in 'beslissende tijden'

Onze politieke leiders geraken meer en meer ervan doordrongen dat de keuzes die we nu maken, belangrijke gevolgen hebben voor de komende generaties. Ook in hun toespraken laten ze dat klinken. We worden dan ook met onze neus op achtereenvolgende crisissen gedrukt. Dus kunnen we niet verder doen zoals we bezig waren en is het tijd voor verandering. Maar wat onze politieke leiders veel minder duidelijk maken, zijn de verbanden tussen al die crisissen. Want nu staat de financiële crisis op de frontpagina's, maar de armoede en de klimaatverandering zijn niet opgelost. Erger dan dat, de verschillende crises versterken elkaar! En toch blijven onze politieke leiders onverstoorbaar de doctrine van de economische groei in stand houden.

Politieke leiders blijven de doctrine van economische groei in stand houden.

De klemtoon blijft aan de gesprekstafels en in de media, ondanks conferenties over klimaatverandering en armoede en ondanks beloften op lange termijn, vooral op de financiële crisis liggen. Dat hoeft niet te verbazen. De financiële crisis raakt bedrijfsleiders en politici. Aandeelhouders verliezen geld, bedrijven gaan failliet. De overheid moet bijspringen om de economie te 'redden'. En zelf heeft de overheid minder 'beleidsruimte'.

De economie is een belangrijke pijler van de samenleving. Dus is het logisch dat er in het beleid veel aandacht gaat naar de economie. Maar het is niet logisch dat de economie zijn wetten oplegt aan de samenleving. En die tendens gaat steeds verder. Bedrijfsleiders gebruiken de financiële en economische crisis als excuus om mensen op straat te zetten, om af te slanken en om bedrijven te sluiten. Ook de overheid schuift verantwoordelijkheden af door te verklaren dat er weinig beleidsruimte is omwille van de financiële crisis. Het is immers zo dat de regeringen van de rijke industrielanden niet alleen verantwoordelijkheden hebben over de huidige portefeuille, maar ook fundamentele verantwoordelijkheden voor de globale sociale en ecologische problemen, die langdurig en talrijk zijn.

Hoewel er nu meer aandacht is voor armoede, honger en klimaatproblemen, is de informatie die daarover gegeven wordt verwarrend en ontoereikend. En de oplossingen die politici en bedrijfsleider keer op keer voorstellen, zijn geen oplossingen, maar behoren veeleer tot de oorzaken van de wereldwijde crisissen. Steeds leggen zij de nadruk op ontwikkeling en economische groei. Dat de economie nu al de draagkracht van onze aarde ruimschoots overschrijdt, zien ze daarbij schromelijk over het hoofd. Er is niet alleen de opwarming van onze aarde, die bij een stijging van gemiddeld meer dan 2 °C katastrofale gevolgen zal geven. Er is ook de ongebreidelde plundering van grondstoffen en habitats, waardoor de biodiversiteit op aarde aan een razend tempo achteruit gaat.

De oplossing van al die crisissen bestaat er niet in bestaande consumptiepatronen op te voeren door o.a. een massieve steunverlening aan de industrie, ook niet wanneer we aan die consumptie een duurzaam tintje geven. We moeten drastische hervormingen eisen van heel ons economisch bestel! De industriële ontwikkelingen moeten ten dienste staan van de mens en zijn milieu! Er moet dringend een einde komen aan de wereldwijde financiële corruptie en aan de uitbuiting van lokale economieën, van arbeiders en van talrijke oorspronkelijke bevolkingsgroepen in ontwikkelingslanden. Eerst en vooral moeten we de focus verleggen van de begrotingstekorten en dalende aandelenkoersen, naar deze essentiële problemen! Hier en nu moeten we een begin maken aan een daadkrachtige mondiale samenleving met respect voor mens en milieu!

Het zijn inderdaad beslissende tijden, waarin een gedreven, geïnspireerde, groene oppositie van kapitaal belang zal zijn!

Verder lezen:
Op de website www.economischegroei.net vind je de Verklaring van Tilburg en het Appel van Antwerpen. Beide bevatten een oproep vanuit het Platform voor Duurzame en Sociale Economie, gedragen door honderden Belgische en Nederlandse economen, wetenschappers en mensen van verschillende sociale bewegingen.

Link: http://www.economischegroei.net